|
مصرف بي رويه و نامناسب آفتكشها
علاوه بر اثرات سوء بر محيط زيست طبيعي و انساني،
موجبات حصول مقاومت نسبت به سموم در آفات نباتي را
فراهم مينمايد.
به گزارش كميته اطلاع رساني همايش
نيم قرن مصرف آفتكشها در ايران، دكتر گل محمدي-
عضو هيات علمي موسسه تحقيقات گياهپزشكي كشور- با
بيان اين مطلب گفت: عليرغم اينكه حدود يك درصد كل
آفتكشهاي توليدي جهان در ايران مصرف ميشود، ليكن
اقداماتي نظير حذف يارانههاي سموم، انجام تحقيقات
مناسب در خصوص تعيين زمان مناسب مبارزه، راهاندازي
كلينيكهاي خصوصي گياهپزشكي و نيز استفاده دانش فني
افراد متخصص در زمينه مبارزه با آفات توانسته است
گام موثري در راستاي كاهش مصرف آفتكشها و سموم
شيميايي بردارد. وي افزود: متاسفانه با تمام تلاشهاي
صورت گرفته در خصوص كاهش مصرف اين سموم در كشور، به
دليل برخي فعاليتهاي نادرست بخش خصوصي از قبيل
واردات ماده موثره، فرمولاسيونهاي رايج مانند
امولوسيون، مايعات قابل حل در آب، فرموله كردن
پودرهاي و گرانولها، آلودگي زيست محيطي همچنان
مشاهده ميگردد. وي در ادامه تصريح كرد: اغلب
تحقيقات صورت گرفته چه در قالب پايان نامههاي
دانشجويي با بخشهاي تحقيقاتي دولتي، پيرامون معرفي و
ثبت يك تركيب جديد است و در خصوص بروز مقاومت
احتمالي گونههاي مورد نظر به آفتكشها و نيز در
خصوص بروز بيماريهاي احتمالي و يا ميزان باقي مانده
سموم و آفتكشها روي محصولات مطالعه و تحقيقات
چنداني صورت نميپذيرد.
دكتر گل محمدي ضمن موثر بر شمردن
بهرهگيري از عوامل بيولوژيك در راستاي كاهش اثرات
مخرب زيست محيطي گفت: آفتكشهاي سازگار با محيط
زيست به دليل اينكه داراي منشاء طبيعي هستند، بدون
به جا گذاردن اثر سوء قابل ملاحظهاي در محيط، قادر
به كنترل آفات بوده و با دارا بودن ويژگيهايي مانند
حداقل سميت براي مصرف كننده، كمترين پايداري در محيط
زيست و نيز اثرات كم روي موجودات مفيد توانسته است
در ساليان اخير توجه پژوهشگران را به خود اختصاص
دهد.
وي در پايان با تقدير و تشكر از
برگزاري سمينارها و كنفرانسهايي مانند همايش "نيم
قرن مصرف آفتكشها در ايران" ابراز اميدواري كرد با
تداوم اين اقدامات، علاوه بر تحقيق در خصوص عملكرد
روشهاي مديريتي و بهرهگيري از دانش فني كاربردي در
سطح مزارع و باغات، زمينههاي بهينهسازي مصرف سموم
شيميايي از طريق شناسايي و معرفي آفتكشهاي داراي
قابليت جايگزيني توسط عوامل بيولوژيك و نيز ايجاد
ساز و كار و زمانبندي لازم جهت خروج سموم داراي ريسك
بالا چه از نظر زيست محيطي و چه از نظر ايجاد مقاومت
در گونههاي هدف محقق گردد. |